تبليغاتX
به عشق تو زنده بودم....
هفتم خرداد 1386

با عبور

از دريای پربلای دير‌وز ٬ در حيرت مکاران دريايی

پا در ديار امروز نهادم.

از ديروز پردردی

 که ديگران مرا بدست تقدير سپرده بودند

آسان نگذشتم

بهترين سالهای عمرم را در جدل گذراندم.

درديارامروز کس نمی شناسم ٬ ره نميدانم

نه صدای جرسی ميآيد نه سو سوی چراغی می بينم

اميد را دردريای ديروز گم کرد ه ام

اگر بادسرنوشت با خود برده باشد؟!

من که در نا کجا آباد رسيده بودم

قصد ويرانی آبادی ديگران را نداشتم

با خودم گفتم

بگذار

خود آنهاازخيال پا فراتر نهند

اما

انکار پاهای من نيز در اين خيال گير است

ومن ميخواهم

ديار متروکه امروز را بسازم

ودر دهکده فردا روی چمن آفرينش 

قدم بزنم

واگر خواستم فرياد بزنم

شايد آنها بشنوند

                        شايدآنها........

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 22:36  توسط کیارش   | 

بیست و یکم اردیبهشت 1386

تا امدنت بگذار قصه یافتن تو را برای

کسانی که هنوز

پی گمشده خود هستند بگویم

بگویم که من تو را میان ستارگان اسمان یافتم

انجا که هر شب ستارگان ما را برای دیدنشان

دعوت می کنند

من تو را میان گلهای باغچه یافتم

تا انجا که هر روز شبنمی خندان

به گلها سلام میدهند

من تو را میان قاصدکهایی یافتم

که هر روز برای دوستدارانت نوید

شادی و امید را می دهند

در انتظارت ای ترانه نامفهوم

کفشهای غیرتم را در می اورم

و در کویر غرورم با پای برهنه راه می روم

تا شاید که تاولهای قلبم را باور کنی

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 16:0  توسط کیارش   | 

هفدهم اردیبهشت 1386

     یک بغل گل یاس

            یک سبد ستاره

                     و یک دنیا عشق

     پیشکش تو بخاطر بهترین روز دنیا

                                                          که روز تولد توست ...

آیدا جون تولدت مبارک

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 12:35  توسط کیارش   | 

چهاردهم اردیبهشت 1386

چقدر سخته


چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت گرفته

و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده

زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی

حس کنی که هنوز دوستش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تکیه بدی

که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیال ساعتها باهاش حرف بزنی

اما وقت دیدنش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه

دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز


**دوسش داری**

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 11:39  توسط کیارش   | 

دوازدهم اردیبهشت 1386

به پاس دوستی

به پستوی خاطراتت سری بزن

انقدر از کلمه ها دور بوده ای که برخی از واژه ها

سالهاست خوابیده اند

از دوستت دارم شروع کن

این بهترین کلام برای شروعی دوباره است

برای کسانی می نویسم

که در تن خسته و رنجورم با نیروی عشقشان

حس نشاط و زندگی را افریدن

برای کسانی می نویسم

که تنها با کلامشان اشنایم و با چهرشان بیگانه

فقط این را می دانم

که کسانی هستند که نور امید را در دلم کاشته اند

امیدوارم که همیشه شاهد حضورشان باشم

به نوعی دوست داشتم تشکر کنم از

                                                تقديم به خواهر عزيزم آيدا

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 19:25  توسط کیارش   | 

نهم اردیبهشت 1386
حرفهای ما هنوز ناتمام ،،، تا نگاه میکنی وقت رفتن است
باز همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه باخبر شوی . . . لحظه عزیمت تو ناگزیر میشود
ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان . . . چه زود . . . دیر میشود

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 21:44  توسط کیارش   | 

چهارم اردیبهشت 1386
هر صبح طلوعي ديگر است بر انتظار فرداهاي من

قاصدك خوش خبرم روزهاست كه نامده

ومن در پشت پنجره تنهايي تورا مي خوانم و خاطراتت را.

خواهم ماند تنها در انتظار تو.....

چرا نوشتم در برگ تنهاييم برايت،نميدانــــــم......

روزي خواهي آمد مي دانم

گريان نمي مانم،خندانم براي ورودت اي عــشـــق

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 17:41  توسط کیارش   | 

بیست و هشتم فروردین 1386
همه گویند که:تو عاشق اویی:

ـگرچه دانم همه کس عاشق اویند ــ

لیک می ترسم یارب!

نکنند راست بگویند؟

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 0:34  توسط کیارش   | 

بیست و ششم فروردین 1386
مانده ام در کوچه هاي بي کسي

 سنگ قبرم را نمي سازد کسي

 مردم و خاکسترم را باد برد

 بهترين يارم مرا از ياد برد...!

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 22:12  توسط کیارش   | 

بیست و دوم فروردین 1386

 

 

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 16:36  توسط کیارش   | 

نوزدهم اسفند 1385

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 20:26  توسط کیارش   | 

هفدهم اسفند 1385

                                                             اشک

شبامون آه که چه تاريک و چه سرده

                                                 دلامون جای غم  لونه ی درده

تو رو بی من منو دور از تو گذاشته

                                            چی بگم با منو تو دنيا چه کرده

آسمون با منو تو قهره ديگه

                                         هر کدوم از ما تو يه شهره دگيه

تو دلم اين همه غم جا نمی گيره

                                          چی بجز غم داره اون داره اون دل که اسيره

گفتی از ياد ميره اين غمها يه روزی

                                               تو دلم ريشه دوونده ديگه ديره

آسمون با منو تو قهره ديگه

                                         هر کدوم از ما تو يه شهره دگيه

تو می گی نامه نوشتی نرسيده

                                            از تو يک خط يا نشون هيچکی نديده

منم امشب واسه تو نامه نوشتم

                                             اما اشکام همه رو نامه چکيده

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 20:26  توسط کیارش   | 

پانزدهم اسفند 1385
 

خلوت
غربت ديرينه ام را با تو قسمت مي كنم تا ابد با درد و رنج خويش خلوت مي كنم رفتي و با رفتنت كاخ دلم ويرانه شد من در اين ويرانه ها احساس غربت ميکنم
 زير اين باران يكريزي كه مي بارد هنوز من به چتر دستهاي تو پناه آورده ام
ميشه مثل يه قطره اشك بعضيا رو از چشمت بندازي .... ولي هيچ وقت نمي توني جلوي اشكي رو بگيري كه با رفتن بعضي ها از چشمت جاري ميش

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 21:53  توسط کیارش   | 

پانزدهم اسفند 1385

سنگدل

وقتي نگاهت را برايم ننگ كردي پروانه شمع دلم را منگ كردي وقتي نگاهت را سرودم باورم شد با من مدارا مي كني ،نه! جنگ كردي روزي كه باور هاي خيسم را شكستي ديگر چرا پاي دلم را لنگ كردي؟ اينجاخدايان مرا آتش كشيدند آن لحظه اي كه قلب خود را سنگ كردي ديدي غزلهايم تمامي رنگ مي باخت اين آخرين شعر مرا كمرنگ كردي

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 20:36  توسط کیارش   | 

پانزدهم اسفند 1385

السلام علیک یا اباعبدالله

لینک ثابت
 نوشته شده در ساعت 13:17  توسط کیارش   |